Sarajevo

Etappe 2 Arromanches – Rouen 154 km

Het is 75 jaar na D-Day en daarom fietst een groep van 14 renners, een aantal met fysieke of psychische verwondingen, in de voetsporen van de Prinses Irene Brigade, van Arromanches terug naar Oirschot.

‘Ik weet niet of ik verder fiets.’ Op de parkeerplaats van het Amerikaanse ereveld bij Omaha Beach kijkt Ton aan de grond genageld voor zich uit. 

‘Toen we bij het strand omlaag liepen en we vanaf de bunkers over het strand keken ging het mis.’ In 2011 ging hij met zijn vrouw terug naar Bosnië en kreeg hij zijn eerste flashback. ‘Samen stonden we daar op die heuvel waar toen de Serven zaten. Daar beneden, in het dal bij wat nu de Amerikaanse ambassade is, daar zaten wij. Zes maanden lang werden we dagelijks beschoten. Vooral door snipers, maar soms ook mortieren of geweervuur.’ 

 ‘Vanaf de Duitse bunkers hierboven probeerde ik me voor te stellen hoe het hier geweest moet zijn op die 6e juni. De macht die je hierboven hebt.’ De bunker waar hij het over heeft is WN-62. Een ideale positie waarvandaan de Duitse soldaat Heinz Severlo met zijn machine geweer honderden slachtoffers aan Amerikaanse zijde maakte. ‘Dan zie je daarbeneden die zee en realiseer je hoe klein je bent, hoeveel macht de mensen hier boven hebben.’ 

‘Het klinkt vreemd,’ Ton haalt diep adem, om zijn tranen binnen te houden, maar het lukt hem niet, ‘maar ineens zag ik het strand en de zee niet meer. Ik zag Sarajevo.’

Niels ®elen

Dit blog steunen? Tof, dat kan hier

Etappe 1 lezen

Share and Enjoy !

Shares

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.