Uitgefloten

11 Feb ’21 lockdown dag 56

Fuut-en waren het. Kinderen die de lucht niet met gevoel door hun blokfluit lieten stromen, maar erin hoestten. Mensen die zonder te ademen zo hard mogelijk doorbliezen alsof ze wachtten totdat oom agent de fluit zou overnemen om het promillage af te lezen. <

/p>

Iedere woensdag weer, had ik moeite om te begrijpen waarom mevrouw Bijvanck ze een kans gaf en mij niet. Dagelijks oefende ik in opdracht van mijn moeder de toonladders, de vloeiende of juist staccato overgangen, maar mijn etudes moesten wijken voor die van anderen. Kinderen die je nog niet als scheidsrechter een voetbalveld op zou sturen en je met gehoorbeschadiging achterlieten. 

Toen ik als twaalfjarige (in een poging mijn imago te redden) besloot en mijn leven als succesvol Koninginnedag artiest voorgoed op te geven, smeet ik mijn blaaspijp in één vloeiende beweging zo de Linge in. Als die na een nieuwe ijstijd toch eens wordt teruggevonden… Dan in godsnaam door een wetenschapper met talent, iemand die meer dan drie tonen tevoorschijn weet te toveren omdat hij heel hard kan blazen. 

Niels ®elen

Please follow and like us:
0

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *