Trainen met… Peter Sagan

Sagan als Danny Zuko

Terwijl de microfoons achter het podium van Wevelgem in het gezicht van Peter geduwd worden, knijp ik hem even onopvallend in zijn kont. Hij kijkt om, knipoogt en steekt vijf vingers in de lucht.

‘Vijf minuten?’ Sagan knikt bevestigend en ik wijs naar het café aan de overkant. Leunend op het stuur van mijn fiets wacht ik geduldig tot ik plots aan mijn jasje getrokken word.

‘Mekseb Debesay’, stelt de donkere wielrenner zich voor. ‘Bent u hier bekend?’

‘Nee, maar waar kan ik je mee helpen.’

‘Ik moet naar mijn hotel hier in de buurt.’ De Eritreeër is ongeveer even lang als ik, op een kaartje wijst hij me aan waar hij zijn moet.

‘Wacht ik zoek het even op,’ uit mijn achterzak vis ik mijn mobieltje, ‘Het is hier vlakbij, deze straat doorrijden tot het einde, dan rechtsaf. Na tweehonderd meter ligt het aan je rechterhand.’ Als hij opstapt steekt hij nog even vriendelijk zijn hand op terwijl Sagan naast me komt staan.

‘Was hij weer verdwaald?’ vraagt hij.

‘Weer?’

‘Ja, gisteren in Harelbeke was ons nieuwe Zaaf verdwaald’, lacht Peter. ‘Vandaag grapte ik nog dat hij voor de kortste route naar Wevelgem het beste de borden kon volgen.’

>‘Hoe was vandaag?’ vraag ik hem. Onze pedalen laten een korte droge klik horen als we opstappen.

‘Lekker gefietst, maar weet je wat ik eigenlijk het leukste vond aan vandaag?’ vraagt Sagan me terwijl hij ontspannen uittrapt.’

‘Winnen?’

‘Nee, ik heb genoten van de eerste uren waarin ik You’re the one that I want zingend steeds even in het wiel van Greg opdook. Gek werd hij ervan.’

‘Toch zal je ook blij zijn met je overwinning hier,’ protesteer ik.

‘Absoluut.’ Sagan glimlacht vergenoegd, ‘Heb je gezien hoe Sep en Koeznetsov die laatste kilometers koersten?’

‘Plakkend in jouw wiel en dat van Fabian?’

‘Ja,’ klinkt zijn stem geïrriteerd, ‘die gasten weten nu door Van Avermaet hoe ze van me kunnen winnen. Ze weten dat ik zo niet wil winnen, maar ik pakte ze toch mooi in.’

‘Heb je hiermee de vloek van de regenboogtrui verbroken?’

‘Een tip voor jouw eerste koers dit jaar, Niels,’ schudt hij lachend zijn hoofd, ‘geloof in je benen, niet in sprookjes.’

 

 

Niels ®elen

 

Please follow and like us:
0

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *