Schaarste, een open brief aan Arnon Grunberg

Museum Voorlinde Wassenaar, Kunst

Wait, NEOC, museum Voorlinden Wassenaar

Lieve Arnon,

 

Als ik de tijd zou nemen, dan zou ik zien dat de steen in museum Voorlinden niet stil ligt. In precies 23 uur 56 minuten en 4.099 seconden draait hij rond zijn as. Dat is precies een dag en omdat hij in tegengestelde richting van de aarde draait, is de steen eigenlijk het enige object dat daadwerkelijk niet beweegt.

Samen met Cristel loop ik door naar de overige objecten in de expositie. We vragen ons af wanneer je nu eigenlijk van iets kunt zeggen dat het kunst is. Is kunst, die pas tot leven wordt gewekt door het verhaal dat de kunstenaar erbij vertelt, wel echt kunst? De kunstenaar bepaalt daarmee dat ik als het ware nog niet toe ben aan literatuur en daarom leest hij me voor uit een kinderboek met plaatjes.

‘Sommige kunstenaars,’ leest Cris mijn gedachten, ‘maken een drol die ze elke keer door het toilet spoelen. Vervolgens vertellen ze dat het gaat om de vergankelijkheid van het leven. Dat iedere drol een stap is die je dichter bij de dood brengt.’

Glimlachend om haar cynisme, kijk ik naar een zwart-witfilmpje waarin de Mexicaan Librija boeken uit de lucht schiet als kleiduiven. De boeken zijn belangrijk voor hem. Het is geen daad van geweld lees ik, maar komt voort uit de wens om dieper contact te krijgen met de verhalen. ‘In de fladderende fragmenten zoekt hij naar een alinea of zin die beklijft.’

Even denk ik terug aan de absurditeit van gevechten met de Taliban in Afghanistan. Waar we natuurlijk niet op de Taliban

schoten als een daad van geweld, maar juist een van vrede. In de flarden van de destructie bracht (als je de politiek mag geloven) de wederopbouw immers democratie en beschaving. Een ingeving die versterkt wordt door het prachtige ‘Black Kites’ (birds of ill omen). Een zwerm zwarte vliegers voor wie de tijd stilstaat.

Tijd is voor mij pure schoonheid Arnon. Een universele en natuurlijke schaarste die vroeg of laat voor ons allemaal stil komt te staan. Het wordt pijnlijk duidelijk gemaakt bij de tafel vol wekkers van NEOC. ‘Wait’ is een bureau vol tikkende wekkers dat hij maakte toen hij ziek was. Hij realiseerde wat ik na gevechten zo vaak voelde in Afghanistan; niet geld Arnon, maar tijd geeft echt waarde aan ons bestaan.

 

Liefs

Niels

 

 

 

Please follow and like us:
12

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *