Buitenaards

© Renée Meijeske

In het donker schuif ik naar het puntje van de achterbank van de oranje Renault 4 van mijn moeder. Omdat gordels achterin nog niet bestaan, kan het. Links van me ligt mijn broer en aan de andere kant mijn zus, ze slapen. Zoals altijd zit ik als middelste kind tussen ze in. Ik slaap niet, ik slaap nooit in de auto. Op weg naar huis, praat ik met mijn hoofd tussen de voorstoelen tegen mijn moeder. Het houdt ook haar wakker. In de stiltes die er vallen, staar ik naar de auto’s voor ons. Ik heb er genoeg gezien om aan de achterlichten het merk en type te herkennen.

Behalve de rode lichten hangt er in het Westland links en rechts van de snelweg een mysterieuze oranje-gele gloed. Een onwerkelijk schijnsel dat de landing van buitenaardse wezens doet vermo

eden. Daar in de verte beginnen ze met het overnemen van onze aarde. 

Space Invaders in groen, geel of rood

‘Het zijn de kassen,’ legde mijn vader me ooit uit, ‘door het licht en de temperatuur erbinnen kunnen we allerlei groenten en gewassen sneller laten groeien.’ 

Omdat er achter het beroven van de nachtrust van paprika’s en tomaten geen spanning of romantiek schuil gaat, vergeet ik zijn uitleg. Liever bleef ik geloven in UFO’s en Space Invaders in groen, geel of rood. Marsmannetjes die ik met het ouder worden steeds minder zag, totdat ze op een zekere dag compleet verdwenen waren.

Pas jaren later keerden ze onverwachts terug en zag ik ze voor het eerst van echt dichtbij. Nog geen honderd meter van mij vandaan zaten enkele aliens in de kleine glazen kas die op het grasveld van het sauna terrein geplaatst was. 

Gezapig hingen ze met badjassen aan in een donkere mist die tegen de ramen aan rolde op zoek naar een uitgang. Met hun ellebogen leunden ze op de tafel, hun omlaag gebogen hoofden soms zichtbaar door de gloeiende oranje stip bij hun lippen. Wezenloos starend naar een volle asbak in het midden van de tafel kweekten ze long- hart- en vaatziekten.

Niels ®elen

Buitenaards is een verhaal dat zijn inspiratie vindt in de foto van Renée Meijeske. Als schrijver krijg ik alleen de foto, zonder context of titel.

Please follow and like us:
9

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *