Apocalypse Now, een open brief aan Marco Kroon

Marlon Brando als Kolonel Kurtz in Apocalypse now

Lieve Marco,

 

‘To charge a guy with murder in this place, is like handing out speedtickets at the Indy 500.’ De woorden van captain Willard (Martin Sheen) waren de eerste die in mij opkwamen toen je afgelopen week met een verklaring kwam. In een bootje op de Nung river werkt hij zich door het CV van de hoogbegaafde en gedecoreerde kolonel Kurtz heen. Openlijk vraagt hij zich af of de legerleiding niet gek geworden is.

Handen af van onze held, was een veel gehoorde reactie toen in het AD jouw verklaring werd afgedrukt. Het spijt me Marco, maar mij lukte het niet ze te volgen. Tevergeefs zocht ik naar de logica in jouw verhaal en naar mijn eigen ongelijk. Hoe vaker ik je verklaring las en hoe meer ik er met andere mensen over sprak, des te meer vragen riep ze bij me op.

Wie rijdt er nu alleen door Uruzgan, waar geen kilometerpaaltjes staan, maar bermbommen liggen? Natuurlijk klinkt dat cynisch, maar dat werd ik er ook van. Je houdt immers dingen geheim die je niet geheim hoeft te houden. Waar bestond de mishandeling uit? De vernedering mag privé blijven, maar als ze je flink in elkaar gebeukt hebben hoe kan het dan door niemand gezien zijn? Al was het maar een grimas bij het maken van bepaalde bewegingen.

Niemand van je collega’s die je bijna beter kennen dan je eigen partner viel iets op. Niemand heeft je gemist. Het gaat er bij mij niet in. Sterker toen je besloot h

et niet te melden aan je eigen directe commandant was zelfs ik verontwaardigd. Ik vroeg me af of je je eigen mensen wel vertrouwt, een vraag die je zelf beantwoordde in het stuk: er is maar een iemand die je kan vertrouwen en dat ben jijzelf.

Het verhaal riep zoveel vragen op dat het iets verdrietigs kreeg Marco. Zoals je verklaring over het moment waarop je jouw Nemesis doorzeefde met kogels. Toen je hem doorzocht vond je schokkende documenten op zijn lichaam. Documenten die blijkbaar gewoon leesbaar waren. Niet geperforeerd (of misschien keurig langs de randjes als in een ringband), niet doordrenkt van bloed en bovendien niet geschreven in het voor mij onleesbare Pashtu of Dari.

‘Ah the heads… sometimes he goes to far, but he’s the first to admit it!’ Legt een fotojournalist aan captain Willard uit als ze in het kamp van Kurz een aantal afgekapte hoofden passeren. Het is het moment dat Willard weet dat hij geen andere keuze heeft om zijn geheime missie uit te voeren, omdat hij beseft dat de held van weleer gek geworden is. 

 

Liefs

Niels

 

Please follow and like us:
12

7 comments

  • Denis Plinsinga  

    Waarom de scepsis, wellicht is het een verhaal om te misleiden. Is dat slim, misschien niet maar feit blijft dat onze ridder gedecoreerd om zijn optreden en daden, om hem nu gelijk met de grond gelijk te maken, wat in de media gebeurt vind ik respectloos. Alleen de majoor Kroon kent de waarheid, laat het gewoon daar.

  • Peter Groen  

    Marco is een prina militair, maar zijn verhaal is niet houdbaar en ongeloofwaardig
    Jammer

  • Niels Roelen  

    @Denis het probleem zit juist in het feit dat alleen majoor Kroon de waarheid weet. Majoor Kroon die zelf de publiciteit zoekt, dus had hij zelf dan niet de media moeten zoeken?
    Ik heb alle respect voor de daden waarvoor de majoor Kroon zijn MWO verdiende, dit verhaal en het verhaal rondom zijn kroeg liggen ietsje anders.
    RMWO betekent niet dat je boven de wet staat, sterker nog het zou moeten betekenen dat je een voorbeeld bent voor iedereen.

  • Erwin  

    Kritiek is niet hetzelfde als kritisch…

  • Becommentator  

    Dat je als stoere ridder zo’n k*ntverhaal probeert te slijten als de waarheid is echt beneden alle peil. Begin van het einde van je ‘carrière’ als ridder. Ik geef je nog een jaar mits het OM kalm aan doet, dan kun je hem weer inleveren.

    Einde voetstuk.

  • Bernard  

    Met alle respect majoor (toch?), maar je gaat al de mist in met je verhaal als je het hebt over Uruzgan. Daar ga je inderdaad niet alleen op stap. In Kabul is dat een ander verhaal. Ik zeg hier niet dat het allemaal logisch is wat Marco beweert, maar met het woordje Uruzgan creëer je wel een beeld van een man alleen in een woestijn i.t.t. in een grote stad.

  • Niels Roelen  

    Majoor bd sort of. De column is geschreven op basis van de info die hij zelf in het AD heeft gepost. Daar is hij niet duidelijk, maar gebruikte het AD en journaals Uruzgan.
    Buiten dat is in Kabul, alleen ook nooit echt alleen. Er zijn altijd mensen die weten waar je bent en wat je doet. Het verhaal is in veel opzichten (laten we zeggen) bijzonder.

    Interessantste is nog dat als hij de waarheid vertelt, dat hij dan een aantal grenzen over gaat zoals: proportionalteitsbeginsel, het achterhouden van bewijsmateriaal en het spelen van eigen rechter in een zaak waar hij zelf betrokken in is.

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *